<=Life is Like a Boat=>

 

 

เหนื่อยน่าดู วันปฐมนิเทศเคย งงๆ กะชีวิตว่า ทำไม อาจารย์บอกว่าไม่ต้องลงเยอะอ่ะ นก. อ่ะ(ใจร้อน อยากเก็บหน่วยให้ครบๆ)

 

เทอมนี้ลงไป 9 หน่วย

 

เรียนไป ก็พบว่า ...............มันเหนื่อยที่สุด เหนื่อยจริงๆ ไม่ได้ไก่กา แต่อย่างใด

เรียนตัวบังคับ 2 ตัว Concept of Ecology and  Environmental science + Environmental Analytial Chemistry

 

Another =>> Wildlife conservation, Envirnmental law

 

เท่านี้ล่ะ 4 ตัว มี Lab 1 ตัว งานท่วมหัวที่สุด

 

วิชาเป้งๆ คือ Wildlife conservation ของ อ. steve (ชื่อคล้ายๆ จารย์ eng ตอน ม. 5 ที่อยู่ก็จากไปไม่ร่ำไม่ลาและทิ้ง นักเรียนไว้แบบไม่มีคะแนนเก็บเลยซักตี๊สสสo_o)

 

เป็นวิชาแรกตอนนี้ที่เรียนแล้วสติแตก เรื่องการเป็น class inter ไม่เท่าไหร่ ฟังไม่ออกก็ปล่อยผ่านไปแล้วไปตามเก็บเอา

แต่นี้..............งาน หนักมากกกกกกกก

 

มี Field trip เป็นระยะๆ แรกๆก็ เอิ่มน่าสนุกเนอะ......แต่การไปแต่ละครั้ง คือ งานทั้งนั้นจริงๆ

 

ลงพื้นที่ ทำจริง สัมภาษณ์ชาวบ้าน(ม้ง กระเหรี่ยง เจ้าหน้าที่ป่าไม้ บลา บลา บลา) เพื่อขอข้อมูลให้ได้ในเวลาจำกัด

ต้องหาให้ได้มากที่สุด เพราะนั่น คือ คะแนนตอนที่คุณจะเอาไป present

 

ร้องไห้กะวิชานี้มากที่สุด คือการเขียน proposal  คะแนน draf แรกต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก

 

ประมาณ ว่า สอบไปก็ อาจจะ F อยู่ดี เครียดที่สุด นั่งร้องไห้หน้าคอมคืนหนึ่ง ไม่แก้งาน ไม่ทำไรทั้งนั้น เหมือนปิดสวิตซ์ตัวเอง

 

ตื่นเช้า ตี5 มานั่งแก้งาน เพราะต้อง present 1 pm แก้ไป ทำ slide อีก นั่งนึกไปด้วยว่า ถ้า แก้ไม่ทัน จะออกหอกลางไปยื่นใบ Drop เดี๋ยวนั้นเลยแล้วกัน

เหมือนแม่รู้....................แม่โทรมาหา (เพราะเคย FW mail comment ของอาจารย์ไปให้แม่ดู)

 

แม่ ก็บอกๆๆ จารย์ไม่เห็นแรงเลย เธอคิดมาก เค้าชี้แก้ตรงจุดมากเลยนะ บลา บลา บลา

 

สรุป คือ แม่และเราเห็นตรงกันว่า "นี่ คือ ข้อ เสีย ของ คน ที่ จบ แล้ว เรียน ต่อ เลย อย่าง เรา"

 

คือ มันไม่มีประสบการณ์การเขียน proposal ขอทุนอ้ะ

มันเป็นงานที่ อาจารย์ให้มาเขียน ขอทุน WWF เพื่อการอนุรักษ์อะไรสักอย่างที่เราอยากทำบนดอยสุเทพ ปุย ในฐานะของ NGO

เคยแต่ไปเบิกงบชมรมกับสโมกลาง ชินกะการเบิกเงินแบบคนไทย

 

คือ เราตัดงบอ่ะ และคิดไม่หมดด้วย คือ คุณต้องคิดให้หมด Project long term 5 years ของคุณ ต้องคิดมาให้หมด จะใช้อะไรเท่าไหร่ เรื่องอะไรบ้าง จำนวน? แล้วปีต่อๆไป ต้องทำอะไรอีก

มันต้องมีตารางการทำงานแบบเป็นปีๆ และ Budget

 

รอบแรกส่งไป แสนหรือสองแสนนี่ล่ะ คะแนนโครตต่ำ

รอบสอง ตอน พรีเซนต์ สามแสนกว่าๆ  5555 เราทำงานทันเลยคิดว่า ไปลองดูอีกซักตั้ง ไม่ work มาว่ากันใหม่ W ได้ถึงตั้งันศุกร์ (วันนั้นวันอังคาร)

รอบสุดท้าย ส่งไป คำนวณใหม่ตามที่แก comment ให้ ใช้ไป เกือบๆ สองล้านมั้ง ไม่นับที่ขอเพิ่มเพราะมันจะถามว่า ถ้าต้องการต่อสัญญาทุน จะขอปีเท่าไหร่อีก

 

ตอนพรีเซนต์ ด้วยความหน้าด้านและตอแหล แถมาได้ (พรีเซนต์ทุกคนแล้วโหวตกันเอง สมมติว่าใครจะได้รางวัล) เราได้รางวัลล่ะ >O< กี๊ซกร๊าซ

แต่ก็ รางวัล ลมๆเฉยๆ นะ

 

เราจะปลูกต้น มะเดื่อ เอางี้แล้วกันเน๊อะ ขี้เกียจแยกลง species เพื่อฟื้นฟูโครงสร้างป่า และดึงสัตว์ที่ช่วยกระจายพันธุ์ ทั้งนกและสัตว์ใหญ่กลับมา

แถสุดๆ เพราะ อาจารย์ แกทำงาน FORRU หน่วยวิจัยและฟื้นฟูป่า แกทำมาจะ ยี่สิบกว่าปีแล้วมั้ง ป่าดอยสุเทพอ่ะ

 

แกก็ถามอย่างนั้นอย่างดี เราก็ "อืมมม ความคิดคุณก็น่าสนใจนะคะ แต่ดิฉันเห็นว่า.......บลา บลา บลา"

"อ๋อ ดิฉันยังไม่ทำขนาดนั้น เพราะ..............." (เราดึงเด็กมาร่วมโครงการด้วย โรงเรียนละ 5 คน เอาจากชุมชนด้านบนนั้นอ่ะล่ะ เป็นการสร้างจิตสำนึก 555)

 

หลังจากหมดงานนี้ ก็เหลือคนเรียนอยู่ 3 คน(คนหละปูนทั้งน้านนน เรา ฟาน พี่แจ็ค) เพื่อนๆไปกันหมด

 

นัทว่า นัทเป็นคนที่ ถ้าผ่านจุดที่ตัวเอง peak มาได้ ก็จะไม่สนอะไรแล้ว คล้ายๆ ดับเครื่องชน (กุไม่สนใจแล้ว)

ทำเท่าที่ทำได้ ไม่ทุ่มเวลาลงไปหมด(ตอนแรกเครียด เพราะงานมันเยอะแล้วรู้สึกว่า เอาเวลาไปวิชานี้หมดเลยอ่ะ)

 

ข้อสอบแก เขียนตอบแย่งเดียวไมได้นะ ต้องมี referance ด้วย เหมือนตอนทำเล่มปัญหาพิเศษขอจบอ่ะ
ตัวอย่าง Climate change (MaKinon and Wilson,1987) อารายประมาณนี้ ถ้ามีคะแนนจะยิ่งสูงขึ้นๆ

 

สอบผ่านไปวิชานี้ มันที่ 22 ดีใจเหมือนสอบเสร็จทั้งๆที่มันเป็นวิชาแรก แต่เหมือน "กุผ่านมันมาได้แล้ว" โย่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

Concep & Chem

วิชาแรก พอประมาณ เพราะเป็นตัวปรับพื้นฐาน อีกตัวเคมี จะตายเอา ต้องคำนวณอะไรเองหมด มีหนังสือ Lab ทำอย่างนี้นะ

แต่สารอ่ะ ต้องคำนวณเอง มี stock มาให้ ใช้เท่าไหร่คิดเองนะ (ตอนทำ lab รวม กางเกงยีนส์เป็นรูไปเพราะกรดพุ่ง ดีนะใส่ถุงมือแล้ว ก็ทำในตู้ควันแล้วนะ แต่ไม มันโดนก็ไม่รุ

โดนตั้งเข่า งงที่สุด)

Concep เสร็จไปแล้ว รอบนี้ข้อสอบก็โอ ได้มั่งไม่ได้มั่ง

เหลือ chem

 

Env. Law

 

อาจารย์จากพายัพมาสอน คณบดีเชียว เรียนแบบ งง เรียนอาทิตย์ละสองชั่วโมง เลิกประมาณ ทุ่มกว่าๆ

ทำรายงานส่งไปด้วยความ งง ไม่รู้เรื่อง ไม่เข้าใจ การวิเคราะห์แบบนักกฎหมาย ก็เลยวิเคราะห์แบบนักนิเวศไป 5555

ข้อสอบ เป็นวิชาที่ 2 ปี ถึงจะเปิด รุ่นก่อนหน้านี้ก็เรียนเป็นแบบ inter เพราะมี นศ ต่างชาติมาเรียนด้วย เลยไม่มีแนวข้อสอบไว้ให้

ก็สุ่มๆไป สอบวิชา อ. ฝรั่งแล้วตามด้วยวิชานี้ มันส์ที่สุด อ่านคืนเดียวกะ พรบ. ต่างๆ 5555

 

แต่ก็โอเคนะ เราว่า เราพอทำได้เพราะตั้งแหกตาอ่าน พอจะรู้ว่าอะไรเป็นยังไงคร่าวๆ พอประมาณ ก็หนุกดี ข้อสอบไม่เยอะ แต่เมื่อยคอ

อ้อ คะแนนแรงด้วย เพราะสอบแต่ Final 80 คะแนน

 

มาลุ้นเกรดดีกว่า 555 จะโดน ไทล์รึเปล่า (ต่ำกว่า 2.75) หรือเกรดอาจเสี่ยงต่อการไม่จบ (3.00)

 

เคยนั่งคิดเกรดเล่นๆ ผลออกมา ไทล์ อ่ะ -_-"

พี่บอกว่า การได้ B คือ เสมอ ตัว ได้ต่ำกว่าน แกตาย

การได้มากกว่า B คือ อืมม ดีเฉยๆ

A คือ อืมม ก็ดี

 

เฮ้ออออออ

 

ยังไมได้ไปสอบ E-teg เลย ต้องเตรียมตัว ไม่งั้นก็ยื่น proposal ทำ Thesis ไม่ได้ เง้อ

 

Summer ที่ผ่านมา หมดไปกับ การเวิ่นเว้อ การไปสำรวจ Site ของเจ้าแจง(น้องแลป) และการอบรม TA

 

                               อบรม TA เป็นอะไรที่ เหนื่อยก็เหนื่อย เบื่อก็มี แต่ที่แน่ๆ เรามี Brake เช้าและบ่ายมาเป็น"ของล่อใจ" ทำให้รู็ว่า อาจารย์เก่งอ่ะ เพราะบางอย่าง เช่น การจำชื่อกล้ามเนื้อ กระดูก เส้นเลือดดำ แดง ของกบ สอนกันแค่ครึ่งวัน ผ่าแมลงสาบไรเงี้ยะ ต้องสอนให้ TA ทำให้ได้ เลยเพิ่งรู็ว่า กระดูกกบหนุกดีเนาะ แต่คงไม่หนุก ถ้าต้องมานั่งต่อกระดูกกบ พร้อมโยงเชือก label ว่ากระดูกไหน คือ อะไร แต่โดยรวมก็หนุกดี เรียนหมด ทั้ง พืช สัตว์ จุลชีวะ นิเวศวิทยา จะได้เอาไปสอนเด็กๆได้ เด็กที่ว่า ก็ คือ เด็ก ปี 1 คณะต่างๆ

 

      การอบรมจะมีการแข่งขัน สอบผ่านทุก Part จะได้เป็น TA full time = 18,000 เยอะมากกก แต่ลงสอน 30 คาบแลป ส่วนใครมาไม่ครบ หรือสอบไม่ผ่านทุกส่วนก็เป็น Full time ไป ไปเลือกลงเอาตามใจและความถนัดที่อยากจะลง ค่าตอบแทน คือ แลปครั้งละ 270 บาท แลกจะเรียน 3 hr แต่ว่าบางแลปก็ไม่ถึงหรอก แป๊ปๆ ก็เสร็จ อันนี้จะได้กำไร

 

แลปที่ไม่พึงลง คือ พวกเด็กฝั่งสวนดอก เด็กเก่ง เข้าใจเร็ว แต่จินตนาการและความอยากรู้มีไม่จำกัดในขณะที่ พี่ๆ TA (อย่างเรา) มีจำกัด เหนื่อยยยยมากกกกก แต่ก็หนุกดี

 

 

                               ตอนนี้เรียนอยู่ไม่เยอะ ไม่กี่หน่วยเอง แต่เหนื่อยมากกกกก อาจารย์จะเข้ามาแค่ๆพูด คุย แต่ Details และอื่นๆที่ อาจาย์ฝากไว้คุณต้องไปหามา ต้อง up date ตัวเอง เหนื่อยมากกกก       ค่าเทอมก็ดี๊~~~~~~~~~~~~ ตอนนี้ขอทุนอยู่ แต่เงื่อนไขในการให้ทุน คือ ต้องได้เกรดไม่ต่ำกว่า 3.00 ตลอดระยะเวลาที่เรียน  กังวลมากกกกก

 

แต่ ก็นะ ถ้าดูจริงๆนี่ก็กำหนดไว้ต่ำสุดแล้ว เพราะ ป.โท ปีแรกต่ำหว่า 2.75 ก็ไทล์ ได้ไม่ถึง 3.00 ก็ไม่จบ แถมการปฎิรูปการศึกษาทำให้ ตอนนี้ ป. โท ธรรมดาๆอย่างเราจะจบได้ ต้องไปเสนอผลงานวิจัยที่ไหนก็ได้ ที่มันมีการบันทึกรายงานการประชุม ต้องเป็นการเสนอในที่ที่ยอมรับได้ เป็นสากล หรือเป็นหลางนี่ล่ะ แม่จ้าวววว เหนื่อยแน่ๆ

 

เป็นเด็ก ป. โท ปีหนึ่งก็ใช่ว่าจะสบาย เหมือนได้เป็นน้องเล็ก อะไรๆก็ปี หนึ่ง ล่าสุดไปร่วมงานนำเสนองานและการประชุมที่ศ. วิจัยจุฬาภรณ์มา ได้ไปรำ 5555555 แต่งชุดนางอัปสรา แม่จ้าวววววว  ได้รำจนตอนนี้นุ่งผ้าแนวๆนั้น + คาดผ้าแถบเป็น โปรด้วยน๊ะ พับผ้าโจงก็เป็นเน้อ นุ่งให้ได้ แรกๆไม่หนุก เหมือนโดนบังคับ หลังๆ ก็เออ เอาก็เอาวะ หนุกดี มีเคืองนิดๆ ที่เค้าไม่ยอมให้ มช. ประกวด ประมาณแบบยังไง มช.ก็ได้ เลยให้เป็นเหมือนแค่ ทูตวัฒนธรรมแทน อลังการมาก แค่ชื่อก็อลังแล้ว ชื่อชุดการแสง คือ

 

                       "ดุริยะคิมหันต์   วสันต์พรรษนาฏยะ    เหมันตคีตา"

 

อลังไหมละ???

 

 

 

วันก่อน ฝันว่า

 

เห็นพระธาตุหริภุญไชย อืมมม คล้ายๆ มีแสงเรืองๆออกมาอ่ะ

 

สีเป็นชั้นๆ แยกตามความสูง ยิ่งสูงก็แสงยิ่งจ้า

 

อารมณ์เราเก๊าะแค่ เหมือนดูอยู่เฉยๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติที่มันเป็นอย่างนั้นอ่ะ

 

 (อ๋อ เหมือนพระธาตุลอยอยู่ด้วย เพราะเหมือนมองเห็นพระธาตุอยู่มุมสูงอ่ะ)

 

แล้วที่นี้ในฝัน เราก็ยิ้ม ดีใจ แล้วคิดว่า "ดีจัง เทวดามาสรงน้ำด้วย"

 

อือออ  คงฝันว่าอยู่ในช่วง สรงน้ำด้วย

 

ตื่นมาแบบ งงๆ

 

 

อะไรวะ ?? ไมถึงพูดได้หน้าตาเฉย ว่า "ดีจัง เทวดามาสรงน้ำ/ทำบุญด้วย" ง๊ง งง

 

 

 

แปลว่าไร ไม่รุ รุแต่ว่า ไม่นานก็มีข่าวดีของพี่แลป ป. โท อิ อิ อิ

 

กรี๊ดกร๊าซซซซซ

 

~~~~~~~~~~~~~~~~

 

เมื่อไหร่จะเป็นปกติ เหมือนเดิมซะที

 

เราอยู่เฉยๆ พอมีใครแปลกๆไป (อารมณ์ หลบหน้า)

 

ก็มีแต่คนมาถามเราว่า "ไปทำอะไรให้ เขา กลัว" O_O

 

 

"ไปทำอะไรเหรอ??"

 

ควายยยยย.................ไรวะ

 

ตลอดดดด ทุกที กุผิดตลอด

 

ไม่ไรมากหรอก

 

แต่มันเซ็ง

 

เจอคนถามมา 2-3 วันติดๆกัน

 

ไม่เป็นไร เราอยู่เฉยๆ แต่คนที่มันหลบหน้าเราต่างหาก ช่างเถ๊อะ รู้แก่ใจดี ว่าใคร อะไร กันแน่

 

เราก็ทำเป็นเหมือนปกติแล้วนะ

 

ถ้า คุณ ไม่อยากเจอเรา ก็เลี่ยงๆเอาล่ะกัน เพราะนี่ คือ ชีวิตของเรา

 

ถ้า คุณ ไม่อยากมากินข้าวกับเรา คุณ จะไปพูดยังไงกับเพื่อนเรา ให้เขาสงสารหรือให้เขา ไปกินข้าวกับ คุณ ก็ได้ ตามสบาย

 

เรา อยู่ ได้

 

ถ้า คุณ คิดว่า ที่ใครบางคน เปลี่ยนไป เป็นเพราะ เรา

 

เรา จะบอกว่า คุณไปคิดดีๆ สิ่งที่คุณเคย ถาม เรามาตลอดนั่นล่ะ และเราบอกไปแล้ว

 

ในเมื่อ สิ่งนั้น คือ ตัวคุณ (ตามที่คุณเคยบอก)

 

จะทำต่อไป ก็ตามสบาย ตามใจ  แต่ สำหรับ บางคน มันไม่ใช่สิ่งที่จะรับได้เสมอไป

 

เพราะ เมื่อคนอื่นพูดถึง คุณ เราคุยต่อได้ เราฟังได้ แต่เป็น คุณ เองต่างหากที่ไม่สามารถทำได้

 

และนั่น เป็นสิ่งที่มัน ทำให้ คุณ ได้สิ่งที่คุณหวังสินะ 

 

 

หากนั่น เป็น สิ่ง ที่ คุณ ไม่ ได้ ตั้ง ใจ ก็ ไม่ เป็น ไร

 

แต่ ถ้า ไม่ ล่ะ ก็

 

เราก็จะบอก คุณ แค่ว่า

 

ยินดีด้วย มันสำเร็จแล้วล่ะ เพราะยังมีคนอีกมากที่เชื่อและสงสัยในสิ่งที่เห็น

 

ตอนนี้ คุณ คือผู้ถูกกระทำ เราเป็นนังแม่มด

 

ดีใจด้วยแล้วกัน

 

(เราเชื่ออย่างนี้)

 

 

 

 

 

ลัดฟ้าไป กทม. โดยการบินไทย (รักคุณเท่าฟ้า)

 

เนื่องจาก อาจารย์ที่ปรึกษาที่ทำโปรเจคตอนเรียน ป. ตรี (เพิ่งจบเองนะ แต่เขียนแล้วดูแก๊ แก่)

 

เจอ ไลเคนใหม่ 4 sp. จากทุนวิจัยของ สกว. จึงมีเทียบเชิญไปออกรายการ "วิจัยไทยคิด" ช่อง "ทีวีไทย" วันอาทิตย์ 4 โมงเย็น

 

ออกอากาศ วันอาทิตย์ที่  17 พฤษภาคม (หากมีการเปลี่ยนแปลง จะมีการแจ้งให้ทราบ)

 

อาจาย์นัดไปเจอกันที่ สนามบิน ก่อน เจ็ดโมงครึ่ง วันที่ 9 พฤษภาคม

 

เจ็ดโมงกะลังไปถึงแยก โรบินสัน อ. ก็โทรมา เราเก๊าะ "อ้าวววว  งานเข้า สงสัยไปสายยยย"

 

กลายเป็นว่า อ. ลืมเอากระกร้าอุปกรณ์มา ต้องการคนไปเฝ้าของและ เช็คอิน ก่อน

 

ก็ไปเอาของ แล้วเอาเข้าไปในสนามบิน

 

อีทีนี้ ก่อนเข้า มันต้องแสกนของทุกอย่าง ได้ข่าวว่า เอาท่อนไม้ที่มีไลเคนไป

 

ห่อกับเจ้าแจงแทบตา มัดห่อ 2 ชั้น

 

ตอน ยาม เห็น ยามหาว่าเราเอา บาซูก้าไปด้วย แถมยังไปพายามประตูอื่นๆมาดู เดินไปเล่าอีกตังหาก

 

วันนั้น ข้อมือที่เดี้ยง มันปวดอีก เลยพันมือไปด้วย

 

ขี้เกียจฟังคำแซวก็ยกมือที่พันผ้าขึ้น เงียบบบบบบ   เสียงแซวหายยยยไป

 

เราเก๊าะขนๆของขึ้น Jolly เข็นไป เช็ค อิน จนท. ที่ยกของเตรียม load ก็ถามว่าอะไร "ท่อนไม้ค่ะ"

 

นึกได้ทีหลัง น่าจะบอกว่า "ไม้แกะสลัก เน๊อะ"

 

ขอที่นั่ง Window 2 ที่ เราไม่รู้ว่าเป็นเครื่องรุ่นอะไร นึกว่า ที่นั่งจะเป็น 4-3-4 แต่กลายเป็น 2-3-2

 

นั่งแล้ว ปรากฏว่า "เมาเครื่องนิดๆ" ห่างเหินไปนาน 5555

 

สนุกดี Trip นี้ที่ไปมี อ. พี่ก้อย (พี่ ป.โท) เก๋ และเรา

 

ช่วงเวลาที่สนามบิน เชียงใหม่ กะ สุวรรณภูมิ สนุกดี เด็กฝรั่งน่ารักโครตๆๆ

 

พอเข้าที่เข้าทาง ไปเอากระเป๋าเรียบร้อยแล้ว อ. ก็โทรหา เอิ่มม.....คล้ายๆ คนขับรถ(แท๊กซี่ ส่วนตัว) และเราก็ไป ลาดพร้าวววว กัน

 

ไปอัดเทปที่ มูน สตาร์

 

แรกๆ จากที่เห็นในทีวี เราว่า ผู้ช่วยพิธีกร อ่ะหล่อ ส่วนพิธีกรเราเฉยๆ

 

อุส่าเตรี๊ยมกะจารย์ว่า อย่าบอกนะว่าเราจบแล้ว เพราะ ผู้ช่วยพิธีกร อยู่ ดุริยางคศิลป์ ปี 3

 

แต่ ไม่ม๊า.............เพราะไม่สบาย ฮือๆๆๆ เศร้า

 

แต่ไม่เป็นไร เรารู้แล้วว่า พิธีกร พี่ทิม หล่อมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

แถมอารมณ์ดี คือ ตอนเราไป แกอัดเทปอยู่ take บ่อยยมากกก

 

แต่ คือ น่ารักอ่ะ อารมณ์ดี พูดเล่นได้ตลอด ตอนเเรกเหมือนพูดหาเรื่อง แต่เออ ฟังไปฟังมา ฮาอ่ะ พูดเล่นๆ

 

หล่อโคดๆๆๆ แต่เสียดาย ไม่ได้ขอถ่ายรูปด้วย นอกจากแอบถ่ายตอนอัดเทปจากที่ไกลๆ

 

อัดเสร็จ พี่นก คนขับรถบอกให้ไปถ่ายกะเรือนไทย กะ ป้านสตูฯ

 

อ. ถามว่า นศ. ทั้งหลาย ไม่อายเหรอ เพราะเป็นหน้าถนนใหญ่ รถขับไปขับมา

 

เราตอบอย่างมั่นใจ ไม่อายค่ะ นานๆมาที เดียวก็ไปแล้ว

 

แต่อายยยยอ่ะ

 

เพราะ พี่ทิม พิธีกร ออกอีกประตู แล้วย้อนมาทางที่เรากะลังถ่ายรูป

 

รถเฟอร์รารี่สีดำ สวยมากกก ชลอตัว ลดกระจก พร้อมกะ โบกมือบ๊าย บาย เอียงตัวมา "สวัสดีคร้าบบบบบ"

 

อึ๊ก .................สุดๆ

 

ช่วงที่อัดรายการ พี่ทิมพูดปิดถนนแล้ว เพื่อนติดในรถเป็นครึ่งชั่วโมงแล้ว ยังนึกว่าพูดเล่น เพราะแกเหมือนจะรีบไป ขอ Pro ใหญ่เลยว่า ขอไปก่อนทุ่มนะ(สุดท้ายได้ไปก่อนหกโมงด้วยซ้ำ)

 

ตอนแรก เรากะไปนอนค้างบ้านสาทร เราพ่อมา อยู่คนเดียว สอง วัน บ้านไม้ ก็คิดว่าจะไม่ดู"สาปภูษา" กลัว

 

ก่อนออกจาก สตูฯ โทรหาพ่อ พ่อบอก สถานการณ์ไม่ดี ปิดอนุสาวรีย์ฯ แล้ว

 

เปลี่ยนแผน โทรจนแบตจะหมด เอาเป็นว่าไป หมอชิต เพราะเห็นว่า อ. จะไป ทีนี่อ.เปลี่ยนที่ลง ไปทางเดียวกัน แต่ไปลงท่าเฉพาะของ สมบัติทัวร์

 

พี่นกแกก็ใจดี อุส่าห์ไปส่ง ถึงแม้จะต้องเดินตากฝนข้ามสะพานลอยไปก็ตาม มิเป็นไรๆ อึดอยู่แล้ว 5555  เพราะแกรีบ ลูกค้าฝรั่งโทรมานัดเวลาไปรับที่ สุวรรณ

 

แกต้องรีบตีรถกลับไป ฉะนี้แล ก่อนหน้านี้ แกอุส่าไปจอด ท่ารถนครชัย ไปถามเวลาให้ เผื่อมี จะได้ไปที่นี่เลย

 

 แต่นั่นแหล่ะ สุดท้ายเราเก๊าะมาที่ หมอชิต สอง รีบเดิน ไปชั้นสองหารถไปโคราช เดินดุ่มๆ ไป แอร์โคราชพัฒนา ซื้อตั๋ว

 

พี่ขายตั๋วชี้ไปข้างๆ อันนั้นออกก่อนค่ะน้อง

 

ป้าบอกแล้วว่าลง บขส. ใหม่หรือเก่าก็ได้ ให้จับรถที่ออกเร็วที่สุดมา ก็ได้รถที่ไปลง บขส. เก่า ออกทุ่มนึง

 

ตอนซื้อ หกโมง ห้าสิบ เราไม่รู้เวลาหรอก รู้ตอนห้าสิบกว่า เพราะตุ๊กตาหมีที่ห้อยประจำมันหายหลุดไปตอนไหนไม่รู้

 

กะลังจะเดินกลับไปหา แต่แหงนดูนากาก่อน

 

อ้าว ไม่ทัน พี่หมีสีฟ้าเลยจากไป T_T

 

กว่าจะไปถึงท่ารถ 77 ก็แทบตายยยย นั่งหน้าสุดข้าง ญ

 

ก็ว่า ว่าเค้าไม่ถามเราเลยว่าจะนั่วตรงไหน จิ้มๆ จ่ายๆ

 

รู้สึกเหงา.............. เพราะว่า มีแต่คนพูดอีสาน ฮือๆๆ ไม่คุ้นเคย

 

ข้างหน้าทีวี ฉายหนังเกี่ยวกับ สปายเมกา(ลีโอโดร์ ดีคาปริโอ เล่น) เข้าไปจับตัวผู้ก่อการร้าย

 

แม่จ้าวววว มีทัณฑ์ทรมาณ อยู่ข้างหน้า ฮือๆๆ ค้อนทุบนิ้วก้อยยยย โอยยย เลือดสาดดด แส้หนังหวดก้นนนน  โฮๆๆๆ เจ็บโว้ยยยย

 

เอามีดกรีดปาก โอ๊ยยยยยยยยยยยยย เหลือจะคณนา บรรยายไม่หมด เป็นการนั่งรถที่แบบว่า สุดๆๆ

 

นั่งรถมาโดยไม่รู้ว่าจะไปถึงโคราชกี่โมง -_-"

 

ถึง สี่ทุ่มก่าๆ  ชีวิตผิดแผน เสื้อผ้าไม่พอ ของไม่ครบ ไปแบบต่างด้าวอพยพมากกก

 

เซ็ง ทำอารายกานนนวะ เบื่อ

 

มาด้วยใจ ด้วยสินจ้างล่ะก็ไม่บอกก ชอบกระทู้นี้ที่ pantip มาก แต่หาไม่เจอล่ะ วันก่อนยังเป็นกระทู้แนะนำอยู่เลยยย

 

เพราะอะไรบางอย่าง ชีวิตเรา ตัวเล็กๆ เลยผิดแผนนนนไปหมดเล๊ยยยย

 

บู้ !!!!!!!!!!!!!!!!!

จะทำดีๆ ให้มากขึ้น

 

ถือว่าให้ทานสัตว์โลก 5555

 

เพื่อนๆ บอกไว้ อย่าเก็บ

 

แบกมามันหนัก

 

อ่ะ...วางงงงง

 

ต้องค่อยๆวาง

 

เด๋วคงทำได้

 

แต๊งกิ้วจ้า